على غضنفرى

21

نهج الفصاحة (ترجمه اى روان نمايه اى براى محققان و اسناد روايات) (فارسى)

ترجمه آنچه تا كنون گفته شد شناختى موجز از حديث و موقعيت و ميزان اعتبار آن بود . اينك لازم است نكته‌اى ديگر مورد ارزيابى قرار گيرد و آن لزوم ترجمه متون مىباشد كه آيا ترجمه متون مقدس و نيز روايات جايز است ؟ لازمه پاسخ مستدل به اين سؤال بيان مقدمه‌اى است كه از نظر خواهد گذشت . مفهوم نظرى ترجمه ترجمه اگر رباعى و از « ترجم » مشتق شده باشد ، به معناى گردانيدن لفظى از زبانى به زبان ديگر مىباشد و اگر ثلاثى و از رجم مشتق شده باشد به معناى انداختن مطلب و بيان آن از روى حدث و گمان خواهد بود . دراصطلاح واژه « ترجمه » به معناى برگرداندن كلمات و يا عبارات از زبان متكلم به زبان مخاطب است . ضرورت ترجمه قابل انكار نيست كه راه مبادله علوم و معارف ، ترجمه است . بطورى كه بدون ترجمه حتى فراگيرى زبان هم ميسور نمىباشد پس اساساً هرگز نمىتوان لزوم ترجمه را مورد انكار قرار داد هر چند كه چه بسا نتوان به آسانى اين مطلب را در مورد برخى جزئيات مسئله بيان كرد . كما اينكه برخى ترجمه قرآن را نپذيرفته‌اند و حتى آن را تحريم كرده‌اند . « 1 » انواع ترجمه ترجمه را مىتوان به دو شكل كلى انجام داد . 1 - ترجمه تحت اللفظى در اين نوع ترجمه الفاظ و واژه‌ها معادل يا بى مىشوند و معادلها به جاى واژه‌هاى زبان متكلم جايگزين مىگردند . اين نوع از ترجمه براى فهم معادل لغات مبدأ ، نيكوست ولى با

--> ( 1 ) - ر . ك تفسير المنار ، ج 9 ، ص 317 ؛ مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 440 .